17 Μαΐ 2006

"Απαγχονίστηκα : Ι. Ζωή : Το Βράδυ το Αλλοτινό" - Ν.Ι. Πουλάκος (02/01/06)


Φόβος και παράνοια είναι δύο στιγμές της ανθρώπινης ψυχής καλώς ή κακώς δοσμένες και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπιστούν. Πρωτοχρονιά, πλησιάζει η δεύτερη μέρα του έτους.. Το σκηνικό παραμένει αναλλοίωτο. Η διάθεση για φυγή κούρασε του ταλαιπωρημένο -από επίγειες ηδονές- κορμί του.. Ο ίδιος ένιωθε το ταβάνι της καλύβας του να τον πλακώνει, ένιωθε τα ακροδάχτυλά του να κόβονται από κάποια τυχαία κρεατομηχανή του πουθενά, ένιωθε τη καρδιά του να χτυπάει γοργά χωρίς σημαντικότατο λόγο.. Διάβαζε μια ποιητική συλλογή, άκουγε μελωδικές μουσικές της τζαζ της Νέας Ορλεάνης και μελοποιημένα ποιήματα των γνωστών καταραμένων ποιητών του '50.

- Σιωπή, απόγνωση, τέλμα, σκότος, τίποτα, χαθήκε, που πάει; -

Φόβος και παράνοια είναι δύο στιγμές της ανθρώπινης ψυχής του, καλώς ή κακώς δοσμένες και ως τέτοιες πρέπει να τις αντιμετωπίσει. Το μελάνι της πένας του τελειώνει.. Το μυαλό του κουράστηκε.. Η Ζωή του διψά για συγκινήσεις.

*Η ραδιοφωνική εκπομπή του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη "Soundtrack των Βιβλίων" στον "Εν Λευκώ" με συντρόφεψε.