2 Μαΐ 2006

"Βακχικόν" - Κ.Π. Καβάφης (1896)


Από του κόσμου κεκμηκώς τήν πλάνον αστασίαν,
εντός του ποτηρίου μου εύρον τήν ησυχίαν
ζωήν κ' ελπίδα εν αυτώ καί πόθους εσωκλείω
δότε νά πίω.

Μακράν εδώ των συμφορών, των θυελλών τού βίου,
αισθάνομ' ως διασωθείς ναύτης εκ ναυαγίου
κ' εν ασφαλεί ευρισκόμενος εντός του λιμένος πλοίω
Δος μοι νά πίω.

Ω!υγιής του οίνου μου ζέσις, απομακρύνεις
πάσαν ψυχράν επιρροήν. Φθόνου ή καταισχύνης,
ή μίσους, ή διαβολών, δεν με εγγίζει κρύο
δότε νά πίω.

Τήν άχαριν αλήθειαν γυμνήν δεν βλέπω πλέον.
’λλην απήλαυσα ζωήν, καί κόσμον έχω νέον
εν των ονείρων τω ευρεί ευρίσκομαι πεδίω -
δός, δός νά πίω!

Κί άν ήναι δηλητήριον, καί άν εύρω τήν πικρίαν
της τελευτής εντός αυτού, εύρον πλήν ευτυχίαν,
τέρψιν, χαράν, καί έπαρσιν εν τω δηλητηρίω
δότε νά πίω!

"Προλογίζοντας το νέο αυτό blog,του αφιερώνω αυτό το υπέροχο(αλλά αποκυρηγμένο) ποίημα της πρώιμης περιόδου του μεγάλου έλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη.Διαβάστε προσεκτικά τους στίχους.Εκεί είναι όλη η ουσία της ζωής.Να μαθαίνεις να διαβάσεις ποίηση και να βιώνεις αυτά που διαβάζεις στη συνέχεια.Και να ξέρετε : ποτέ μη πιστέψετε κανέναν αν σας πει ότι ξέρει από ποίηση και ότι ο ίδιος είναι ποιητής.Πλανάται πλάνην οικτράν..Ποτέ κανείς δε θα καταλάβει τι θέλει να πει ο γράφων ενός ποιήματος.Μερικές φορές ούτε καν ο ίδιος ο γράφων!Και όταν λέω ποτέ κανείς δε θα καταλάβει, το εννοώ!’λλωστε δεν είναι τυχαία η μετά θάνατον αναγνώριση μεγάλων δημιουργών.Όσοι αναγνωρίζονται εν ζωή κάπου χωλαίνουν..Ίσως στην αιωνιότητα!" Ν.Ι. Πουλάκος

*Φωτογραφία : Απρίλιος 2006 στο cafe-bar "Egoist" στον Αδάμαντα της Μήλου.