8 Μαΐ 2006

"Πιερ Πάολο Παζολίνι - 30 Χρόνια Απουσίας" - Οδός Πανός (Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2005)


Το Σώμα Στη Μάχη

... το μόνο που θάθελα είναι να ζήσω,
για να είμαι ποιητής,
γιατί η ζωή εκφράζεται με τα πεπραγμένα της.
Θάθελα με παραδείγματα να εκφραστώ.
Στην πάλη το σώμα μου να ρίξω.
Όμως, αν οι πράξεις της ζωής είναι εκφραστικές,
πράξις είναι τότε και η έκφρασις.
Όχι αυτή η έκφρασίς μου, ποιητού της απαρνήσεως,
που λέει μόνο πράγματα,
και κάνει τη χρήση γλώσσας, άμεσο, φτωχό όργανο,
αλλά η έκφρασις βγαλμένη από τα πράγματα
και τα σημάδια που μουσική έγιναν,
η ποίησις τραγουδιστή και σκοτεινή,
που δεν εκφράζει τίποτε παρά τον εαυτό της μόνο
για μια βάρβαρη και τρυφερή ιδέα : τι αυτή είναι
ο μυστηριώδης ήχος στα προφορικά σημεία μιας γλώσσας.
Στους συνομήλικούς μου και στους πιο νέους ακόμη
εγκατέλειψα αυτή τη βάρβαρη και τρυφερή
αυταπάτη : σου το λέω ξεκάθαρα.
Και επειδή πια πίσω να γυρίσω δε μπορώ
για να παίξω το ρόλο του βάρβαρου αγοριού
που πιστεύει ότι η γλώσσα του μοναδική
είναι στον κόσμο, και μες στις συλλαβές
αισθάνεται μυστήρια μουσικής, και που μόνο
οι συμπατριώτες του - όμοιοί του στον χαρακτήρα
και στη τρέλα τη φιλολογική μπορούν ν' ακούσουν,
επειδή είμαι ποιητής, θα είμαι ποιητής πραγμάτων,
οι δράσεις της ζωής θα κοινοποιηθούν
και αυτές θα είναι η ποίησις,
γιατί στο ξαναλέω, άλλη ποίησις δεν υπάρχει
εκτός η δράσις η πραγματική (...)
Και αυτό δεν θα το κάνω με χαρά.
Θάχω πάντα νοσταλγίες της ποιήσεως εκείνης,
που είναι και αυτή δράσις στο απομάκρυσμα των πραγμάτων,
παρά το άγονο και εξαίσιο πάθος για τον εαυτόν της.
Όμως θα σου εκμυστηρευτώ, προτού σ' αφήσω,
πως θάθελα νάμουν συγγραφέας μουσικής,
να ζω με μουσικά όργανα,
μέσα στον πύργο του Viterbo που ν' αγοράσω δε μπορώ,
στον πιο ωραίο τόπο του κόσμου, που ο Ariosto,
θάχανε τα μυαλά του από τη χαρά αν τόβλεπε αναδημιουργημένο
με τόση αθωότητα βαλανιδιών, λόφων, υδάτων και χαράδρων,
κι εκεί να συνθέτω μουσική
η μοναδική εκφραστική δράσις,
ίσως υψηλή και ακαθόριστος
όπως οι δράσεις της πραγματικότητας.

(ανέκδοτο ποίημα που δημοσιεύτηκε στη "Corriere Della Sera" του Μιλάνο στις 31/10/1978, από το βιβλίο του Enzo Siciliano "Η ζωή του Παζολίνι" σε μετάφραση Δημήτρη Ντακρέτα)

"Ένα βιβλίο-αφιέρωμα σε έναν από τους σημαντικότερους διαννοουμένους(με όλη τη σημασία της λέξης) του 20ου αιώνα. Που σκοτώθηκε κάπου στα 1975 με πολλές εκδοχές να συνοδεύουν αυτή την δολοφονία. Ένας δηλωμένος ομοφυλόφιλος, ένας αθεράπευτος επαναστάτης της Ιταλίας του '50, του '60 και του '70 με αιτία, ένας άνθρωπος-γροθιά στο στομάχι κάθε συντηρητικού στοιχείου. Αριστερός, κομμουνιστής, μαρξιστής και κάποτε στο Κ.Κ. Ιταλίας ενεργό μέλος μέχρι που πολεμήθηκε γιατί τους ήταν "πολύς". Ένας συγγραφέας, ποιητής, κινηματογραφικός και θεατρικός σεναριογράφος και σκηνοθέτης.. εώς και τηλεοπτικός με άφθονα ντοκυμαντέρ. Ένας αρθρογράφος, εκδότης, κριτικός τέχνης και πολλά άλλα. Ένας πλουραλλιστής καλλιτέχνης, ο όρος ταιριάζει απόλυτα και καθ' ολοκληρίαν, που τον αγαπάμε μέχρι τέλους." Ν.Ι. Πουλάκος

*Προτεινόμενη καλλιτεχνική δημιουργία : οι ταίνίες του Πιερ Πάολο Παζολίνι "Teorema" (1968) και "Il Porcile" (1969).