26 Σεπ 2007

"ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ" (ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ) - (ΜΑΪΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ '07) by ΒΑΚΧΙΚΟΝ - ΑΘΗΝΑ (Συνεχίζεται..)


Α.


Τα μάτια μου αιμορραγούν
στη πτώση σου
Δειλέ
Ο έρωτας δεν μεταγλωττίζεται
Απευθύνεται πάντα στην ίδια γλώσσα..

Παρελθόν και μέλλον διάφορο


Σ’ αναζήτησα μέσα στο χρόνο
Και σε ξαναβρήκα

Διαφορετικό

Συγχώρησε τη μικροψυχία μου
Σχιζοφρενή συνοδοιπόρε..


Β.

Πέρασαν τα χρόνια αγάπη μου
Ανδρώθηκες

Γυναίκα έγινες
Στάχτες έσπειρες στο πέρασμά σου

Και με κοίταξες στα μάτια
Με κόμπλαρες

Γέμισες ένα ποτήρι αίμα
Μου το προσέφερες
Εκδίκηση έψαχνες
Μετάνιωνες

Θα πίνω από το ποτήρι μέχρι να τελειώσει
Και τη τελευταία σταγόνα του
Θα την στραγγίσω
Πάνω σου..


Α.

Ποιο συνοθύλλευμα άστρων
Έπλεξε τη ματιά σου
και ΄γω κάηκα στην όψη σου

κάποτε

Τα σωθικά μου αιμορράγησαν
από τα κοφτερά δόντια
και γέμισε το κορμί μου βρύσες

Τότε

Έγινα δυνατή για να μπορέσω
Μα τα φιλιά σου
Στάζουν μέσα μου
Πύρινα Παραγγέλματα
να υπακούσω..;


Β.

Έβλεπα τα μάτια σου
έσταζαν
πύρινη βροχή έρωτα
Κι εγώ υπάκουα

πότε πότε

Καιρικές συνθήκες
ανυπολόγιστες
Στο μυαλό μου
ανεπανόρθωτες
κι εσύ εκεί

Να στέκεσαι
πρώτη στη σειρά
περιμένοντας την άφιξη
ενός παλιού τρένου
που δεν σταματούσε
στη στάση σου

Καλοκαίρια
Μια άνοιξη
Μερικές χειμερινές ματιές
Φθινοπωρινά άδεια κρεβάτια

Οι εποχές πέρασαν
εσύ εδώ
εγώ εδώ
Κι ο χρόνος
μεταξύ μας παγωμένος
σ' εκείνη
τη πρώτη μεθυσμένη νύχτα
περιμένοντας τη δεύτερη

Υπάκουσε
δε μπορείς να κάνεις αλλιώς
δε μπορώ να πάω αλλού..


Α.

Κι όμως
Ξέρω πως είναι
Ξέρω πως θα ΄ταν

Η μοίρα

Οι πνοές μας
Δε συγχρονίζονται
Δε συνυπάρχουν

Εισπνέοντας το χάος μου
Εκπνέοντας τη φυλακή σου

Κοφτερή η αφή
Δηλητηριασμένα φιλιά
νοτισμένη με απογοήτευση ματιά

Χωρίζω από τη μοίρα
Λείπω..

Μα σ΄ αγαπώ
από μακριά
ακόμη κι αν πια δεν αναμένω τη στάση σου
Είμαι εκεί για σένα..


Β.

Τι απομένει απ' την αγάπη
γι' αυτήν μιλάμε όλοι
και πλέκουμε το εγκώμιο της
πανάθεμά την

κι εσύ μου λες πως μ' αγαπάς
γιατί η μοίρα..
αχ
μίλησα πρώτος γι' αυτήν
και με ακολούθησες
ως φαίνεται

Αδιέξοδες καταστάσεις
δυο άρρωστων ανθρώπων
που αγαπούν το τίποτα

Αγγίζουν το σιντριβάνι του έρωτα
πέφτουν στα νερά του
βρίσκουν γρήγορα σωσίβιο όμως
και χάνονται από αυτό

Κάπου εκεί πάντα
βρίσκεται ο γιατρός της ψυχής
και τους αλλάζει

Κι αν μ' αγαπάς
κι αν σε ποθώ
μάταιο
δε 'θα ναι;


Α.

Η αγάπη μας
Θα έχει το χρώμα της αβύσσου
Αδιευκρίνιστο και αέναο

Σαν εμένα και σένα
Αδιευκρίνιστοι και απροσδιόριστοι

Χρωματιζόμαστε από τα όνειρα
Τις ανάγκες και τις αισθήσεις

Παίρνουμε μορφές διάφορες
Μας πλάθει η αγάπη των άλλων
Μας αλλοτριώνει μα..
Μας προσδιορίζει

Κάθε φορά που σε κοιτώ
Ψάχνω τα κομμάτια μου μέσα σου..
Και αν αυτό δεν είναι αγάπη τότε τι είναι;
και αν αυτό είναι μάταιο τότε τι δεν είναι;

(ΝΕW!)

Β.

Κοιτάζω το κορμί σου
Ακούω την ανάσα σου
Νιώθω τα χείλη σου

Η φωνή σου
Τα νύχια σου

Το πάθος της ματιάς σου

Χωρίς τίτλο και πάλι η Νύχτα μας
Με ουίσκι ποτισμένα τα στοματά μας

Σε αφήνω να φύγεις
Μα θα ξαναγυρίσεις..