11 Σεπ 2007

"Ξ έ ν ο ι, εσείς!" - Ν.Ι.Π. Ρ'


Γιορτάζουμε τις χαμένες μέρες μας
και γι' αυτές που θα κερδίσουμε.

Εκείνα που δεν λησμονούμε
εκείνα που μελαγχολούμε.
Τα εκείνα εκεί που νοσταλγούμε
εκείνα που πεθαίνουμε.
Εκείνα που όλο ξαναζούμε
εκεί, μ' εκείνα μένουμε.

Σιωπή τώρα παρακαλώ.
Ακούστε τα εκείνα.
(ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ)


Υπάρχουν κάτι νύχτες
που κλαίω
με δάκρυα γεμάτα και παχιά
απόγνωσης αποτέλεσμα
και θλίψης ανεξάντλητης
μοιραίας σκέψης
η στιγμή εκείνη

Και απορώ με το αδιέξοδο μου
δειγματίζει η μνήμη
φωτογραφίες του μυαλού
καλοκαιρινές συνήθως
με γέλια κοριτσίστικα
κάτω από τον ήλιο
δυνατά

Αδυνατώ αυτές τις νύχτες
να μιλήσω
για τη ζωή μου
μα τι να πω

Για έρωτες χαμένους
μάταιους
στου χρόνου τη λήθη
καρδιές ανθρώπων ενώθηκαν
και τώρα τι;

ξένες μήπως δεν είναι;

ξένες δε θα παραμείνουν;

σα ξένες δε θα ταφούν
σε ξεχωριστά νεκροταφεία
μακρυνά;

Ούτε θα γράψω, ούτε θα μιλήσω
ούτε θα πιω
για όσο καιρό
υπάρχουν στη ζωή μου
άνθρωποι
...
ξ ε ν ο ι